Een reactie plaatsen

Thorn.

Het aantrekkelijke en het daardoor druk bezochte Thorn heeft een heel eigen sfeer. De huizen in het oude centrum zijn wit gekalkt, vandaar de bijnaam ‘ het witte stadje’. Ruim achthonderd jaar was het de hoofdplaats van een autonoom kloostergebied ( een stift) met aan het hoofd een vorstinabdis. Aanvankelijk stond er een benedictijns vrouwenklooster, dat in de loop der tijd uitgroeide tot een wereldlijk stift, waar dames van de chicste Duitse adel intraden. Ze sliepen samen in de abdij en loofden God samen in de abdijkerk, allen met eenzelfde gebedsmantel om. De rest van de tijd brachten ze individueel in hun mooie huizen door. Verder woonden er kanunniken die de eredienst moesten leiden en stonden er de nu witgepleisterde boerderijen en daglonerhuisjes. Het vorstendommetje was in zoverre onafhankelijk dat het een eigen rechtspraak voerde en een eigen muntstelsel en een legertje bezat. De fransen maakten daar in 1794 een einde aan. Door het stadje verspreid staan enkele woningen van de hoogadelijke stiftsdames. De gotische kerk behoorde bij de vroegere abdij. In het interieur is een verhoogd dames- en vorstinnenkoor te zien. Thorn heeft een museum met een aantal curieuze collecties ( een maquette van het stadje, oude radio’s en grammofoons, muziekinstrumenten) en er is een particulier poppenmuseum.
In het boek Capitool reisgidsen Noord en midden Limburg word een route vernoemd om de meeste bijzondere dingen te zien.
Het begin van de route is op de Wijngaard voor de Abdijkerk, en gaat rechts langs de kerk, de naar de Hofstraat. Onderweg kom je langs een beeld  van Graaf Ansfried. Hij was de man die de Abdij had gesticht, waar op dit moment alleen nog een gebouw staat waar de hofkeukens inzaten, en een muur met een van de zeven immuniteitspoortjes. Aan de Hofstraat staat het huis met de Drie Kogels dat stamt uit 1648, het jaar van de Vrede van Munster. De route wordt vervolgd door de Bogenstraat waar veel woonhuizen uit de 18e eeuw zijn omgebouwd tot restaurant of café. Tussen de huisjes door komen we bij de Hoogstraat. Op de hoek met de Holstraat staat het woonhuis uit 1630 van decanes prinses Gabriella van Salm-Salm. Hier werd in 1799 een Fransgezinde collaborateur doodgeschoten: ‘De duivel nam hem mee’. Verderop in de Holstraat staat De Kraek uit 1710. Dit is een driedelig kanunnikenhuis met twee ingangen. De Holstraat gaat vanzelf over in de Beekstraat. Op de hoek staat de Kraekermolen uit de 14e eeuw. De molenaarswoning staat er recht tegenover. Over onder de bomen gaan we verder naar de Kloosterberg en weer terug naar de Wijngaard. Hier staat ook het huis waar tot 1582 de Thornse munten werden geslagen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: